Paweł Maciejny

Witaj! Zawsze chciałem zostać bibliotekarzem – czytać i polecać ludziom wspaniałe książki. Lecz fortuna bywa przewrotna; zostałem technikiem telekomutacji tuż przed tym, gdy analogowe systemy zostały wyparte przez cyfrowego potwora i klasyczna telekomutacja umarła śmiercią cichą i niezauważoną przez nikogo.

A ja swój wzrok skierowałem na oceany wsparcia dla osób wsparcia potrzebujących i tak wypłynąłem na wartkie i burzliwe wody resocjalizacji, pracy socjalnej i pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej, gdzie wiały wiatry oligofrenopedagogiki. Zostałem kapitanem jednoosobowej fregaty o nazwie "Pedagog Szkolny" (pływam nią do dziś, już ponad 20 lat, choć łajba ta wielce w bojach sterana i połatana jak i gdzie się da).

To jak już mamy danie główne, to czas na przystawki – Ratownictwo. Zaczęło się biblijnie od "chodź - zobacz" no i tak poszedłem, zobaczyłem – i tak codziennie widzę i "uwidziałem" już: 20 lat wyjazdów jako strażak i dowódca sekcji, prowadzenie drużyn MDP, koordynowanie MDP na poziomie miasta i powiatu, organizacje obozów, ogólnopolskich szkoleń dla strażaków "jak pracować z dziećmi", własny podcast FireAED, artykuły w prasie branżowej, tworzenie podręcznika i nie wiem co jeszcze uwidzę...

Na koniec moja miłość – jedyna i nieodwzajemniona, poznana zbyt późno, by się z nią ożenić i wieść szczęśliwe pełne sukcesów życie – RUGBY. Wciąż z pasją i nieustającą miłością walczę – już bardziej jako weteran i trener.